Dün büyük adam olmak istiyorduk hem de çok büyük... Babam gibi, sonra ondan da büyük... Büyük bildiğiniz herkesten daha büyük... Hayaller kurardık çocuk aklımızla... Babamla sinemaya gideceğim; simit gazoz alacağım. Cüneyt Arkın'ın filmini seyredip eve taksiyle döneceğim... Başka bir gün Yeşilırmak kenarında parkta dondurma yiyeceğim ama mutlaka babam da yanımda olacak...
Cuma selâsı okunurken "Haydi hazırlan, en güzel elbiseni ve temiz çorabını giy, sen de gel camiye oğlum" demesini bekliyordum.
Okul çağın geldi ve önlük, çanta, iki defter, üç kalem bir de silgi yeter ama cebine mendil de gerek yavrum derken yüreğim kıpır kıpır ediyordu... Bu heyecan bana güç veriyor baba diyecektim ama...babam çok uzaklardaydı.
Okudum; ilk ve orta bitti... Liseli oluyoruz yahu! Saçlar sağa mı sola mı taranacak? Delikanlıyız ya hani... Kızlar beğenmeli tipimizi... Yüzümüze gizlice babamızın tıraş bıçağını ilk kez vururken gülmekten bıyık kısımlarında jilet izi kalacak kesik oluşmuştu...
Üniversiteye gideceğim. Bir takım elbise, üç de gömlek, mümkünse mevsimlik bir çift ayakkabı alırsınız artık babacığım. Büyüdükçe masraf artıyor ama kusura bakmayın... Büyük adam olacağım! ...
Tatillerde tarla, bağ, bahçede yahut bir geçim kapısında üç beş kuruş için alın teri dökmek zormuş yahu baba!... Tahsil biter... Meslek hayatı başlar... En mutlu olan da anne ve babadır... Nasihatler devam ediyor... Büyük adam olmak için büyümek yetmiyor oğul...
Aklın, zihnin, dimağın ve fikir dünyan ile kalbindeki iman ve ahlâk ateşi büyüsün... Vücudun elbisene sığmaz olmasın ama mutlaka sevgiden, mutluluktan, başarıdan için içine sığmaz olsun evladım... Sen, büyüsen de gönlümüzde daima küçücük, sevimli bir çocuğumuzsun... Şu sakal, bıyık olmasaydı üç yaşındaki dillenmiş hâlindeki gibi mıncıklayarak öperdim, ısırırdım, severdim seni yavrum...
Kocaman adamsın ama büyük adam oldun mu bilemem evlat... Adam oldun, büyüklüğü ölçüsü mühim değil. Adam olmak yeterli... Çoluk çocuğun var... Melek gibi kız torunlar, aslan gibi erkek torunlar bana haz veriyor...
Giymediğin takım elbiselerinden birini ben giyerim oğlum... Ayakkabıya gelince seninkiler bana uymaz; zaten benim ayaklarım enli, çocukken yalınayak yürümekten olsa gerek... 80-90 yıl evvel ayakkabı vardı da biz mi giymedik oğlum? Çarıklı bir çocuk en mutlu çocuktu... Dün ayakkabılıkta yer bulamadım benimkilere... Seninki de öyle galiba...
Bugün ise küçük bir çocuk olmaya çok hevesliyiz... Aslında büyüdükçe küçülen, içimizdeki çocuk ruhumuzda yaşıyor... Yeniden çocuk olsam... Aslında 90 yaşındaki babamın yanında hâlâ çocuk hissederim kendimi... Mesela; babamla sinemaya gitsek... Simitle gazoz alsak... Parkta dondurma yesek... Cuma ve bayram namazına gitsek... Bir de mahallenin çocuklarıyla teravihlerde yaramazlık yapsak... Alfabeyi ve okuma yazmayı yeniden öğrensem...
Okula giderken çanta tutan elim üşüse ve hemen ardından üşüyen elimi üfleyerek ısıtsam... Ödevimi yapamadım diye ağlasam... Öğretmenimin sorduğu soruya doğru cevap versem ve bana "Aferin Karaoğlan!" dese...
Sabah okula giderken kardeşim Mustafa yarı yolda "Ben okula gitmek istemiyorum..." dediğinde Hacı Mehmet'le birlikte kollarından çekerek Kocacevize kadar götürdükten sonra elimizden kaçsa... Okula alışınca da sabah okula en erken ben geldim diye sevinse...
Öğle vakti okuldan dönünce annem bize en sevdiğimiz yemeği pişirse... Akşam üzeri de folluktan yumurtaları Erdem abimle beraber toplasak... Kardeşim Mustafa çil horoza ben de kınalı horoza yem verirken horozların dövüşünü izlesek...
Pınarın başında Şükrü'yle Hüseyin'le çelik çomak oynasak... Kış tatilinde babam hızlı okuma yarışması yapsa da yine sen kazandın oğlum dese bize...
Sorduğu bilmecenin cevabını üç gün bekleyip yine babamdan öğrensek...
Karne aldığımız gün annem bize bir sini cevizli börek pişirse... Sininin ortasında biraz da kurbandan kalma kavurma olsa...
Hasan ağabeyim "Haydi ne yatıyorsunuz? Kalkın da gidelim Almalık'a, bahçeye, tarlaya!" dese... Dudu ablamız pınardan soğuk sular getirse de içsek... Erdem ağabeyimle ikiye bir bilek güreşi yapsak... Kız kardeşlerim Fatma ile Sultan için birer hediye alsam da sevindirsem...
Fatma yine annemin her gittiği yerde eteğinden tutarak yürüse... Sultan'ın her sabah saçlarını tarasam...
Kardeşim Halit yine yaşından büyük işler yapsa da seyretsek... Daha pek çok söz var söylenmiş ama tekrarı da güzel olan sözler... Hayalimiz bitmez tükenmez ama... Aması çok bu hayallerin... Çocuk olası geliyor insanın. Büyüyelim ama katiyen büyüklenmeyelim... En önemlisi de asla kibirlenmeyelim.
Muhittin Gümüş
Yuva Köyü Amasya
