Seninle başlayıp bitmez hikâye
Kalemime bulup verdim güzel bir baht.
Seni düşünerek attığım her adımda
Seninle gün de battı, tan da attı.
İşte bu satırlar kerametidir sözümün
Yazarken kayısı oldum ezildim.
Sevgi beni eritip gideyazdı,
Kendi kendime ateşten sıcak sezildim.
Nerden gelip nereye götürür beni?
Dalıverdim dalgasına duyguların.
Artık daima yüreğimde saltanat,
Artık daima sensin, sonra kendimim.
Bana gelmişti bir pişmanlık, endişeler
Çarptınız engellere dağılmadan.
Böylece beni hareketsiz bıraktınız
Ben çınarım asırlarca yeşerip kurumadan.
* * *
Bilmiyorum nerden geldin sen bana
Alnıma yazılmış tek mutluluk sanki.
Seni sevdim buyruk alıp kadere
Başkalarının bini sana layık değil ki.
Yahut mahsus yaratıldın sen benim için
Doğduğunda benden yana doğmuşsun.
Yoksa söyle canım, neden niçin
Yakarıp da bulduğum çocuğum gibi görürüm.
Biz buluştuk Mayıs’ın sakin gecesinde
O gece bana seni hatırlatan hediye gibi.
Ben söylesem senin için sesimde
Benim senin gözünü görmem gerek gibi.
Uyuduğumda senin uykun bende var
Düşüncelerin düşüncelerime girmiş.
Biz ikimiz iki sayı gibi eşitiz
Biz ikimiz iki akarsu gibi birikmişiz.
* * *
Son güzün kırağısı gibi gönüldeki
Aniden parlayan söz nurundan erir.
Şiirlerimi yazdığım senin hakkındaki
Sezilir sevgim, şefkatim senden daha beter.
Kaderin vasiyeti gibi mübarek görüp
Gözlerime hayalini yerleştiremiyorum;
Seninle ilgili şiirlere yeniden başlayıp
Bir daha yazıyorum, bitiremiyorum.
Mutluluğu her kim bekliyor her yönden
Bu cihetten bir gün benim beklemediğim;
Bahara iyice yaklaştın hasta yatarken
Ben senin mutlu olduğunu anlamadım.
Hayatın düz yolları harika, oysaki
Hasretle beklenen sevgi tanları atmış.
Gönlümde memnuniyet dopdolu
Bu kadar mutlulukla nereye sığarım?
* * *
Yalan söyle, ben inanırım
Nerede yaşasan da sağ selamet yaşa
Ayağa kaldır desen kaldırmaya gelirim
Yıkılıp dağılan büyük Aladağlar’ı.
Ciğerimi ağrıtma veya nefretle söyleme
Yetmez mi karartını gördüğüm.
Düşünüyorum seni her gün, her an
İşte bununla mutlu olmaya alıştım.
Kabulümdür inan, bana inanmasan da
Yalnızca sen diye belki yaşarım.
Kabulümdür, beni diplere zincirlesen de
Yeniden sana kaçıp gelirim.
Sıra sıra engellere bakmadan
Nerden olsa seni gözleyip durdum.
Sevgim ömür boyu yok olmadan
Sana ithaftır yazdığım yeni bir şiirim.
* * *
Gitmezsin sen sağlığımda aklımdan
Ben bir zamanlar kaygılar içinde ezildim.
Dünya dağılıp bir karış oldu vakit
Ömür boyu bir an çizilen bir andır.
Ne olduğunu kendim bilmeden hasretim
Bir dünyayı; nazik, taze, en geniş.
Bulamadım gönlüm kahırlı, eziyetteyim
Bulurum diye ümidimi koparmadan aradım.
Sakin yapılı bir çocuk benden yeniden olup
Tadı yok sezildi ömür şöyle bir kalkıp.
Küreğinden ayrı kalmış kayık gibi
Kalıverdim dalgalara çarparak.
Göz baktıkça asıl da azap çektim.
İşte o gün seninle buluşmam;
Ganimet gibi kaderime nasip olan
Hasta, sağlıksız bir illetten ayıktım.
