"Anneler Günü" diye bir günün varlığını 4. sınıfa geçtiğim yıl öğrenmiştim. Saatli Maarif Takvimi vardı evimizde. Takvimler bizim bilgi kaynağımız ve hatta ansiklopedimizdi âdeta. Her gün yaprağını koparıp okuduğum takvimde "Bugün anneler günü ve annenizi kutlamayı unutmayınız." diyordu. Ben de anneme hayatımda ilk defa (Biraz da çekinerek ya da utanarak söylemiştim; kutlama sözü nasıl söylenirdi ki?) "Anneler günün kutlu olsun ana!" demiştim. O gün 9 Mayıs 1974 Pazar idi. Rahmetli Annem Rabia Hanım 8. kez anne olacaktı. Ertesi gün kardeşim Halit dünyaya geldiği için aklımda kaldı bu tarih. Annem de ilk defa kendisinin kutlandığının farkındaydı sanki. Beni gönülden sımsıkı kucaklayıp öptü. Belki de anne sıcaklığını ve şefkatini en üst seviyede hissettiğim andı. Annem 8 evladına olduğu kadar vefat ettiği yıla kadar dünyaya gelen 7 torununa ve daha bir çok akraba çocuklarına da annelik yaptı. Bir çok komşu ve akraba çocukları kendi evlerinde bulamadıkları rahatlığı, neşeyi ve eğlenceyi bizim evde tadarlardı.

Bizim büyük ailede birden çok annemiz vardı. Çocukluğumuzda yöneticimiz babaannemiz "Sultan Ana" idi. Bizim üzerimizde hakkı olan ve kalbimizde özel bir yeri olan rahmetli Ayşe yengemiz hakiki anlamda ikinci annemizdi. Üçü de rahmeti Rahmân'a kavuştu. Öksüz kaldık... Allah rahmet eylesin.

Kıymetli eşim Mahmure Hanımın üç evladımızın annesi... Her bir evladımızı doğurduğunda anneliğin ne demek olduğunu onun gözlerinden hissettim. Tarifsiz duygular içindeydim ve kelimeler kifayetsiz kaldı o anda.

Son olarak büyük kızım Nazlı Hilal anne oldu. Torunum İpek'in annesi... Ne güzel duygu olduğunu anlatamam.

Türk evladını Türk vatanı için yetiştiren her anneye minnettarız ve şükran borçluyuz. Bugün Türk vatanı için yavrularını şehit veren şehit annelerinin ellerinden, cennetin varlığının nerede olduğunun ve annenin seviyesinin sembolize edildiği bütün annelerin ayaklarının altından öpüyorum. “Ana başa tâc imiş,/Her derde ilâc imiş,/Bir evlat pîr olsa da,/Anaya muhtâc imiş!” Tokatlı Muallim Süleyman 2.05.2024