Bazı duygu ve düşünceler sözle, yazıyla izah edilemez. Sıradan ifadelerle kurulan cümleleri pek sevmem ama klâsik sözlerin önemini de göz ardı edemeyiz. "Dostluk, arkadaşlık, kardeşlik" kavramlarını biz tanımlasak muhtemelen sözlüklerdeki tanımları beğenmeyiz... Dostunuzu, arkadaşınızı seçebilirsiniz ama kardeşinizi seçemezsiniz. Biz aynı anadan babadan olmasak da kardeş olduk. Henüz 13 yaşındayken devlet parasız yatılı öğrencisi olarak 1978-1983 yılları arasında Tokat -Zile' İHL'de birlikte okuduk. Amasya'daki Küçükağa Restoran'ın sahibi Mehmet Uygur'un mekânında ilk kez 17 Ağustos 2017'de buluşmuştuk. Bu yıl da 18 Ağustos 2023'te bizim dörtlü Mustafa Mazgal, Ahmet Saykal, Muhittin Gümüş Mehmet Uygur olarak bir araya geldik. Bugünümüz güzel hatıraların canlandırıldığı tatlı bir sohbetle dolup taştı. Mustafa Mazgal'ın Nasrettin Hoca'yı aratmayan esprilerinin elim kaza sonucu bacağını kaybettikten sonra da devam edebildiğini gördük. Morali ve formu yerindeydi...
Ahmet Saykal'ın mütevazı hâli ve ciddi yorumları harikaydı. Mehmet'in akşam çorba olarak pişirdiklerinin sabahleyin pilav olarak yemek zorunda kaldığı günleri anarken Amasya'nın en güzel lezzetlerinin sahibi olması kaderin cilvesi değilse nedir? Ev sahipliği her zamanki gibi mükemmeldi. Biz de hayatımızdan bazı güzel hatıraları anlattık. Muammer Turhan hocamızın kitaplarından söz ettik. Hayırla yâd ettiğimiz hocalarımız... Zile, yatılı okul hayatı ve daha neler neler...
Aşağıdaki fotoğrafların ilki 2017' yılına ait, ikincisini bugün çektirdik. 6 yıl içindeki farkımızı da görmüş olduk... Romanlara sığmayacak güzel hatıraları anmak için özlemle bir araya geldik... Tekrar görüşmek dileğiyle gece yarısı "hasretle" ayrıldık... 18.08.2023 Amasya
